تقدیم به آرمان سالاران بزرگ دوستان عزیز مشهدی

تقدیم به آرمان سالاران بزرگ دوستان عزیز مشهدی

گاهی حیرت انسان در برابر زیبایی روح یک انسان رشد یافته تا آن جا بالا می رود که محال است در زیبایی های محسوس به آن حد برسد.همان گونه که چشم یک انسان لایق از آسمان لاجوردین سیر نخواهد شد ، زیبایی وجدان یک انسان پاک ومصفا نیز شما را بیش از آن مبهوت ومستغرق در زیبایی خود خواهد کرد.

فراموش نکنیم این سخن ژان ژورس را که می گوید : وفاداری به نیاکان و به گذشته به معنای انتقال خاکستر کانون آن ها به زمان حاضر نیست بلکه شعله های فروزان آن کانون است که باید منتقل شود و امروز نیز مانند گذشته ما را گرم و روشن سازد. یک شط زمانی وفادار به سرچشمه خویش است که به سوی دریا روان شود زیرا سرچشمه واقعی وی آن جاست.

به قول میخاییل نعیمه: اگر این بزرگان نبودند یاس و نومیدی در مبارزه با امور ناشناخته زندگی بر ما غلبه می کرد و ما مدتها پیش پرچم سفید رنگ تسلیم را برافراشته و به مرگ می گفتیم ما اسیران و بندگان تو هستیم  و درباره ما هر چه می خواهی بکن.

در جریان گنبد نمکی دشتی با مردی بنام فرهاد کامرانیان آشنا شدم که عطر محبت،صداقت،دوستی و مهربانی می داد و حلقه اتصال من با خیلی از مشهدیها شد که در خون گرمی و مهمان نوازی بی نظیرند. کامرانیان عزیز در این سالها که غالبا سفرهایمان نیز گروهی بوده پذیرای ما در مشهد بوده اند و همواره ما را شرمنده محبتهای بی دریغشان کرده اند. در این اواخر  که به خاطر مسائلی در شرایط روحی خوبی نبودم آشنایی من با دوستان آقای کامرانیان و سفر اخیرم در مشهد که اسباب زحمت بسیاری برای آن عزیزان شد خون تازه ای بود که در رگهای من جریان پیدا کرد.

فرهاد کامرانیان و همسرش فرزانه اسلامی، بهروز مهاجر و همسرش ایران بزازی پیشکسوتان عرصه فرهنگ، هادی عراقی و همسرش مریم حسین زاده و فرزندانش علیرضا وشکیبا و خانواده امیر کلالی و همسرش افسانه مهاجر و فرزندش سولماز ، فروغی از حقیقت و طراوت و لطافتی از انسانیت در جان خویش دارند.

کمند محبت این دوستان که عطر عشق می دهند مرا شیدایشان نموده و این کشش آن قدر زیاد است که نمی توانم از عهده شرح آن برآیم.

من گنگ خواب دیده و خلقی تمام کر

من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش

نام این عزیزان برایم مصدر حلاوتی شورانگیز ، پرمعنا و لذت بار است و شهر بی حصار قلبم تسخیر کسانی است که شاخه های سبز رنگ کرامت و گلهای سرخ فام پاکی و آسمانی شدن را از گلستانشان می چینم و از رایحه دل انگیزشان در خلوت عبوس خویش احساس طربناکی را استشمام و صفاها می کنم.

اما برجسته ترین ویژگی این بزرگان که سر ماندگاری نام و قداست شخصیتی شان در آن نهفته است مقام اخلاقی معرفتی و پایه معنویت و تربیت روحی آن هاست که حقیقتا شاخصه اصلی شان بشمار می رود.

اینان مقامات معرفت را پله پله صعود کرده اند و فارغ از قیل و قال و تهی از خودخواهی و دنیا پرستی شهسواران تندپروازی هستند که ارابه شهود را با تمام قلمرو و متعلقاتش به تسخیر خویش درآورده اند.

این آرمان سالاران بزرگ با نگاه خود حرف می زنند وبا روح خود سخن می گویند.