جزیره نخیلو یا جزیره پرندگان نامی آشنا برای دوست داران محیط زیست وهنرمندان جستجوگر است.جزیره ای در خلیج فارس ونزدیک شهر بردخون که جزو مناطق حفاظت شده مند محسوب می شود و چندماهی از سال میزبان پرندگانی است که برای تخم گذاری واقامتی چندماهه به آنجا می آیند.پرندگانی که نیمه خرداد وارد می شوند وشهریور جزیره را ترک وبه سیبری می روند.حال چرا تابستان را منطقه گرمسیر انتخاب و زمستان به منطقه سردسیر مراجعت می کنند نیز جای سوال دارد واز شگفتیهای طبیعت است.شاید جزیره حکم زایشگاه برای پرندگان دارد.عصر پنج شنبه 18 تیر با هماهنگی قبلی وبه اتفاق 7 نفر دیگر از دوستان از خورموج حرکت وبه پاسگاه محیط زیست بردخون می رویم.آقای پورسالم رییس پاسگاه محیط زیست ساعتی پیش از رسیدن ما (تاخیرما) منتظر ما بوده است.محدوده کاری ایشان وهمکارانش بخش عظیمی از منطقه حفاظت شده مند به میزان 35 هزار هکتار وجزیره نخیلو است وبه واسطه کمبود نیرو واحساس مسوولیتشان کاری شبانه روز می طلبد.علاقمندی پورسالم به محیط زیست وهیجانی که در گفتارش نسبت به محیط جانوری وجود دارد قابل ستایش است.علاوه براین هنرمندی است که در عکاسی نیز دستی دارد و دوربینش شکارگر لحظه های جاودانه ای است که غالبا آهوان وپرندگان ودیگر حیوانات وحشی در آن نقشی آفرینی کرده اند.ضمن این که اهل قلم نیز هست ومشاهداتش در عرصه محیط زیست را می نگارد وپیش از این کتابی درباره محیط زیست  منطقه خاییز نوشته وقرار است توسط سازمان محیط زیست کشور به چاپ برسد.روز پنج شنبه نیز تانکر آب که آبشخور آهوان را تامین می کند واژگون شده وبه اتفاق 3 تن از دوستان ما وهمکارانش به منطقه می روند تا تانکر را سرپا کنند.من وسایر دوستان در مهمانسرای اداره مستقر می شویم تا ساعتی که دوستان برگردند.با برگشتن انها آماده رفتن به سمت ساحل می شویم ومسافتی حدودا نیم ساعته را باید طی کنیم وباز هم زحمت رفتنمان و راهنماییمان به عهده آقای پور سالم است.حدودا ساعت 20 به ساحل میرسم وتاخیر دو ساعته ما باعث می شود نتوانیم از غروب جزیره تصویر بگیریم.در کنار ساحل درختان حرا قرار دارد و ساحل را دیدنی نموده است.ناخدای قایق آقای فولادی است.از کارمندان محیط زیست بردخون وانسان متعهد ، زحمت کش وخوش برخوردی است که درا ولین برخورد انسان جذبش می شود.انبوهی وسایل وخوراکی داریم واگر کسی نداند فکر می کند قرار است چند روز در جزیره بمانیم.شب جزیره شبی زیبا ورویایی است.ماه حضور پررنگی دارد ومهتاب می تابد ومیلیونها ستاره به انسان چشمک می زنند.شاید پس از دوران کودکی چنین شبی را تجربه نکرده ام.شب هایی که بیرون می خوابیدیم وستارگان را می شمردیم و ستاره ای را نشان می کردیم وآن ستاره مال ما می شد.سکوت جزیره با صدای پرندگان شکسته می شود وپرندگان باید امشب هم میزبان چندین مهمان ناخوانده باشند. تعدای صیاد بومی نیز حضور دارند وبا آن ها به گپ و گفت می نشینیم.از تجربیات ماهی گیری خود می گویند واز دنیای صید وصیادی واز خطرات دریا و حتی کسانی که طعمه دریا شده اند.مطاف در نزدیکی جزیره منطقه ای است که لنجها و قایق ها وصیادان زیادی غرق شده اند.وچه بسیار صیادانی که به هنگام صید ماهی خود صید ماهیان گشته اند.صیادان جزیره را به خوبی می شناسند وپرندگان در کنار آن ها احساس امنیت می کنند.صیادان معتقدند ان ها هم مثل انسان ها حق حیات دارند و کسانی که آسیبی به آن ها می رسانند صیاد نیستند.آقای پورسالم پیش از این گفته بود جلسات متعددی را با صیادان گرفتیم ونقش آنان را در محیط زیست متذکر شدیم و اهمیت جزیره را برایشان تشریح کردیم و اینک صیادان خودشان حافظ محیط زیست جزیره اند. در شب جزیره حلزون هایی مشاهده می شوند ودریا هم آرام است ودریا وقتی آرامش دارد فرح انگیز است وبه انسان نیز آرامش می دهد.شب آرام دریا شب آشتی او با انسان است.
باد آرام ونسیم خنکی می وزد وبسیاری از پرندگان در کرانه دریا به پرواز درآمده اند وهزاران پرنده با اشتیاق در آسمان جزیره پرواز می کنند.جوجه های زیادی نیز متولد شده اند و وظیفه پدر ومادریشان ایجاب می کند تا از جوجه هایشان حفاظت کنند.ساعتی در حاشیه جزیره چرخیدیم تا شاید لاک پشتی را ببینیم وتصویر بگیریم.شنیده بودیم لاک پشت ها شب تخم گذاری می کنند واین بخاطر رعایت مسائل امنیتی است.زیرا از هر 120 تخمی که هر لاک پشتی می گذارد تعدادی محدود اجازه حیات پیدا می کنند.جزیره نخیلو زیستگاه ومحل تکثیر نوع نادری لاک پشت به نام نوک عقابی است که آن شب متاسفانه جز 2 جسد لاک پشت مرده هیچ لاک پشتی را ندیدیم.شب را زیر آسمان پر ستاره جزیره به صبح کردیم.سید کریم موسوی هنرمند تصویر بردار وهنرمند خستگی ناپذیر دوربین را کنار ساحل کاشته بود تا از طلوع آفتاب وپرواز و بال زدن پرندگان در روی دریا وعبور آن ها از مقابل خورشید تصویر بگیرد.هر چند 18 تیر ماه است وباید هوا شرجی وگرم باشد اما نسیم خنکی می آید وبه ویژه اول صبح هوا بسیار دل انگیز است.دریا هنوز آرام است اما صیادان دیشب به ما گفته اند که هوا پیش از ظهر خراب می شود وسعی کنید تا 9:30 جزیره را ترک کنید.جای جای جزیره را تخم ها و لانه های پرندگان در برگرفته است.لانه هایی به شکل حفره روی زمین  ایجاد شده وباید با دقت قدم زد تا مبادا تخمی بشکند یا لانه ای  خراب گردد.سلیم های خرچنگ خوار ،اگرت های ساحلی ، پرستوهای دریایی وپشت سیاه ، فلامنگو و… ساکنان اصلی جزیره هستند و بیش از 20 هزار پرنده در جزیره اقامت دارند.صدها جوجه تازه سراز تخم در آورده اند.جوجه های زیبایی که تا 2 ونیم ماه دیگر باید به مرحله پرواز رسیده باشند و همراه سایر پرندگان به سمت مناطق سردسیر هجرت کنند.از صدها جوجه ای که به دنیا می آیند تعداد زیادی نیز تلف می شوند واگر جوجه ها از دست انسان ها در امان باشند ولی از دست پرستوهای پشت سیاه  در امان نخواهند بود واگر مادران جوجه ها غفلت کنند به جوجه ها حمله خواهند کرد.دو برکه در جزیره وجود دارد وجلوه زیبایی به جزیره بخشیده و محل شنای برخی پرندگان وتجمع هزاران پرنده در کنار آن است وسرسبزترین محل جزیره نیز حوالی برکه است.ساعت 10 صبح است وپایان ناگذیر پرسه ما در جزیره.ناخدا هشدار می دهد که باید زودتر جزیره را ترک کنیم.وسایل را جمع می کنیم ودر قایق می گذاریم.دریا اگر طوفانی شد برگشتنمان با خداست.آقای موسوی گویا قصد ندارد تصویربرداری را قطع کند وپس از این که به هشدار آقای حاجیانی توجهی نمی کند با تذکر ناخدا از جزیره و پرندگان دل میکند و به سمت ساحل حرکت می کنیم.جزیره نخیلو تابلوی رنگارنگ خداست.خورشید جزیره چه گرم و سوزان مهربان است.صدای موج دریا در ساحل جزیره صدای زندگی است.جزیره نخیلو نشانه ای کوچک از عظمت خداست.