هنرعبابافی در شهرستان دشتی سابقه چند صد ساله دارد ودر سطح ایران مرغوب ترین عبا، عبای دشتی استان بوشهر است. در گذشته روستاهای مختلفی از جمله درازی، زیارت،بردخون وکردوان از مراکز مهم عبابافی در منطقه محسوب می شدند اما در حال حاضر روستای کردوان تنها جایی است که هنر عبابافی هنوز در آن رونق دارد ،هر چند در این روستا نیز نسبت به گذشته تعداد کارگاههای عبابافی اندک شده وتنها 2 کارگاه فعال ویک کارگاه نیمه فعال در این روستا وجود دارد . این در حالیست که تا سال 1375 تعداد 9 کارگاه متعلق به آقایان احمد زارعی،حاج علی کشاورز،حاج عبدالله زارعی،حاج محمد عبدی زاده،حاج محمد کشاورز،محمود یوسفی،علی یوسفی ومحمد کشاورز و ماندنی کشاورز فعالیت می کردند اما در حال حاضر عبدالمجید وغلامرضازارعی تنها فعالان عبابافی در کردوان هستند وعزیز کشاورز نیز کارگاهی نیمه فعال دارد.دراین میان عبدالمجید زارعی موفق شده نشان درجه 2 هنری از وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی نیز در یافت کند.وی 41 ساله ومتاهل ودارای 4 فرزند است واز 18 سالگی در کنار پدر این حرفه را آموخته است . خودش می گوید اصالت مابه روستای درازی بر می گردد و5 نسل قبل از من عبابافی می کرده اند واز زمان پدر پدربزرگم که ساکن کردوان شده ایم نیز به عبابافی مشغول بوده ایم. علی رغم این که عبدالمجید 6 برادر دیگر هم داشته اما سایر برادران اشتیاقی برای یادگیری این رشته نشان نمی دهند ولی 3 خواهرش ریسندگی می کنند. زارعی بخاطر علاقه واستعدادی که داشته یک ساله استاد کار می شود وسالانه حدود 80 عبا را می بافد که مشتری غالب عباها عرب های حوزه خلیج فارس وبویژه قطر وکویت هستند.
 وی از سال 1374 تاکنون در نمایشگاه های مختلف داخلی شرکت کرده و جهت معرفی هنر عبابافی استان بوشهر نقش مهمی ایفا کرده است. وی علی رغم این که از استان های قم ، سمنان وهمدان پیشنهادات خوبی با مزایا وامکانات مناسب داشته ولی پیشنهادات را رد کرده تا این هنر در استان بوشهر حفظ شود.
زارعی سابقه 4 ماه رزمندگی دارد و دوره قبل عضور شورای اسلامی روستای کردوان علیا بوده وهم اکنون به عنوان عضو شورای پایگاه مقاومت شهید مطهری روستا با بسیج همکاری دارد.
عبابافی در حقیقت  2 بخش ریسنده و بافنده  دارد که کار ریسندگی را خانم ها انجام می دهند وبافندگی را آقایان به عهده دارند و این سنت تاهنوز حفظ شده است.هرکارگاه نیز یک یا 2 نفربافنده دارد که اگر 2 نفر باشند نفر اول نخ ها را جهت بافت آماده می کند ونفر دوم می بافد.
در گذشته کارگاه های عبابافی ساکن بود وچاله ای ایجاد می کردند و کارگاه را پیرامون آن قرار می دادند وبه گودی که می کندند پاشلی می گفتند وپای بافنده تا زانو در آن قرار داشت ولی کارگاه ها هم اکنون قابل جابجایی است واز دستگاه های احرام بافی که در خوزستان وجود دارد نمونه برداری شده است.
اولین مرحله عبابافی پشم چینی است که از پشم بچه شتر بدست می آید. فصل پشم چینی فروردین ماه است وهر چه بچه شتر بزرگ تر باشد پشم آن ضخیم تر ونامرغوب تر است واز هر بچه شتر یک کیلو پشم بیشتر بدست نمی آید ولی اگر خشک سالی نباشد وتغذیه خوبی داشته باشد 2 کیلو پشم می تواند تولید کند.
مرحله بعد تمیز کردن وپاکسازی پشم وجدا کردن مو از پشم است وسپس مرحله ریسندگی آغاز می شود که توسط بانوان انجام می گیرد و3 ماه دوره ریسندگی طول می کشد.هر ریسنده روزانه 4 تا 5 ساعت مشغول ریسندگی است که البته مهارت ریسنده نیز اهمیت زیادی دارد.
ویژگی پشم شتر نیز خودرنگی و طبیعی بودن رنگ آن است ودر آفتاب هم رنگش نه تنها از دست نمی دهد که بهتر هم می شود ولی سایر استان ها مرغوبیت پشم استان بوشهر را ندارند وبرخی ازاعراب حاضرند به هر قیمتی این پشم را خریداری کنند که عبابافان حاضر به فروش این پشم نیستند.
با تمام شدن ریسندگی نخ ها جمع آوری شده وپیش استاد کار می آورند واستاد کار یا بافنده 10 دوک و60 دور نخ ها را دور میله به فاصله 8 متری دوانده وضایعات آن از بین برده و نخ ها را حلقه حلقه کرده تا گره نخورد.
اندازه و رنگ هر عبا بستگی به سفارش دهنده عبا دارد اما معمولا هر عبای معمولی 7 متر نخ می برد و وزن هر عبای معمولی 900 تا 950 گرم است . از آن جا که شتر سفید وسیاه کمیاب تر است قیمت عباهای سفید وسیاه گران تر است. در حال حاضر قیمت تمام شده یک عبای سفید وسیاه 700 هزار تومان وعبای قهوه ای وکرم و طلایی 500 هزار تومان است.
زارعی می گوید در سفری که به کربلا داشتم مغازه ای عبا فروشی دیدم که عباهای نامرغوب به نام عبای بوشهر را به قیمت 600 هزار تومان می فروختند.
زارعی تاکنون برای شخصیت های مهم سیاسی کشور از جمله رهبر معظم انقلاب وعلما ومراجع تقلید شیعه عباهای گوناگونی دوخته ویادآور می شود یکبار آیت الله گلپایگانی مسوول دفتر رهبر معظم انقلاب که جهت روضه خوانی وسرکشی از منطقه محروم باغان به دشتی آمده بود به کارگاهش تشریف آورده و3 عبا هم خریداری کردند.
باتبدیل کردن نخ ها به تار وپود بافندگی آغاز می شود ویک استادکار ماهر در صورتی که روزانه 5 تا 7 ساعت وقت بگذارد یک عبا را 7 روزه تمام می کند.
نخ ها روی 8 عدد قرقره روی ابزاری که شانه نام دارد قرار می گیرد وسابق از نی مخصوصی که از هند می آوردند  شانه ها ساخته می شد ولی الان از فلزی ساخته می شود که به رطوبت وگرما حساسیت ندارد.
عبا 2 بار نیز شسته می شود که یک بار بعد از ریسندگی ویک بار هم در حین بافت می باشد وتازدن عبا هم فن مخصوصی دارد و 4تا شده و3 متر بافت اول رو می افتد وراست و وارونه آن هم توسط استاد کار تشخیص داده می شود. وسط عبا نیز 2 تخته صاف گذاشته می شود که حکم اتو کردن پیدا می کند وتا همیشه این حالت حفظ می شود.
ترمیم عبا نیز در نوع خود کاری دشوار و ظریف محسوب می شود وباید با دقت زیاد تارها را بسته وگره های مخفی بزند.
عبابافان کردوانی با این دستگاه های عبا بافی قادرند احرام،شال،چادرشب، ملحفه و ... را نیز در طرح ها وشکل های مختلف ببافند.
عبابافی اگر چه شکل سنتی اش حفظ شده ودستگاه بافندگی آن نیز به شکل قدیمی اش حفظ شده اما امکان به روز شدن ، ساده تر شدن و تغییر آن وجود دارد وبویژه اگر دستگاه های ریسندگی ساخته شود وبه نحوی امروزی گردد زمان ریسندگی از 3 ماه به 15 روز تقلیل پیدا می کند واز آن سو اگر دولت سرمایه گزاری و حمایت بیشتری جهت نشر وتوسعه این هنر انجام دهد واین صنعت توسعه یابد می شود امیدوار بود که افراد زیادی جذب این رشته شوند. زارعی در 2 دوره ای که با حمایت فنی وحرفه ای دشتی کلاس عبابافی را برگزار کرده 30 نفر را آموزش داده ومعتقد است برخی از آن آموزش دیدگان در صورتی که کنار یک استاد کار باشند می توانند بافندگان خوبی گردند.
اما این هنر اصیل بوشهری اگر مورد حمایت قرار نگیرد در آینده ای نزدیک ازبین خواهد رفت وبرای احیا وتوسعه آن نیاز به عزم و توجهی جدی است .